Menu
Tablet menu

Το κοινό φυτίλι με την Ελευθερία

Η συνάντηση με την Ελευθερία! Τι όμορφη φράση από μόνη της!

Ξαναβρεθήκαμε με πολύ χαρά, ωριμότητα και βαθιά επίγνωση της νέας κοινωνικής πραγματικότητας, σαν δύο παράλληλες γραμμές που ενώθηκαν ουσιαστικά μετατρέποντας το «εγώ» σε «εμείς».

Ξαναβρεθήκαμε με υγιή ενέργεια μετά από τη «Λεωφόρο Α» (την πρώτη σκηνοθετημένη μουσική παράσταση στην Ελλάδα - υπό την καθοδήγηση του σκηνοθέτη Ανδρέα Βουτσινά, πριν από 25 χρόνια) επειδή το επιθυμήσαμε βαθιά, επειδή μας ενώνουν τραγούδια κοινά και ξεχωριστά και επειδή έχουμε στις αποσκευές μας πολύ όρεξη.

Ξαναβρεθήκαμε γεμάτες με εμπειρία, σεβασμό η μία για την άλλη, εκτίμηση, θαυμασμό, φιλία και χιούμορ.

Μέσα από τις συναντήσεις και τις πρόβες ξεπήδησε πολύ αρμονία και μεγάλη συγκίνηση, διαπιστώσαμε ότι οι φωνές μας ταιριάζουν εξαιρετικά.

Η καινούργια μουσική μας πρόταση στο «Διογένης studio» είναι από εύφλεκτο υλικό και το κοινό φυτίλι καίγεται σιγά-σιγά περιέχοντας, ό,τι αγάπησε η μία από την άλλη. Τρεις ώρες μαζί στη σκηνή ξεδιπλώνουμε όλα όσα μας ενώνουν τιμώντας απόλυτα τη λέξη Συνεργασία. Για άλλη μια φορά διαπιστώσαμε ότι η μουσική είναι ένα απίστευτο παράθυρο ψυχής.

Την Ελευθερία την παρακολουθώ όλα αυτά τα χρόνια, τη νιώθω, την αφουγκράζομαι, είναι μια σπάνια φωνή -πολύ ξεχωριστή- με ένα διαυγές ηχόχρωμα, μια αιθέρια ύπαρξη που με συγκινεί πολύ βαθιά. Πολλές φορές έχω «πετάξει» με τα τραγούδια της και κάποια με έχουν διαπεράσει λυτρωτικά.

Σημαντικούς θεωρώ τους καλλιτέχνες που με «αγγίζουν», με κάνουν να ονειρεύομαι με το ταλέντο τους και τις αποχρώσεις τους. Σ’ αυτή τη δύσκολη στιγμή που ζούμε. Μέσα σε ένα κλίμα πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής απογοήτευσης, μέσα σε μία χώρα με άοπλους αλλά διαρκώς μάχιμους επιζώντες, μέσα σε ένα σύστημα που πέτυχε την απόλυτη απονεύρωση της ελληνικής κοινωνίας νοιώθω λίγο τυχερή που μέσα από τη μουσική μπορώ ακόμα να διώχνω τις παρεμβολές στα όνειρά μου και τη ζωή μου.

protagon.gr 27/11/2013

back to top

Ημερολόγιο

Login or Register