Menu
Tablet menu

World Music Rough Guide (1999)

WORLD MUSIC ROUGH GUIDE
AFRICA, EUROPE & THE MIDDLE EAST, VOL.1, 1999

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το πιο δημοφιλές διεθνώς όνομα της ελληνικής μουσικής σκηνής είναι εκείνο της Ελευθερίας Αρβανιτάκη. Η φωνή της έχει μια καθαρότητα και ένα συναισθηματικό βάθος το οποίο διαφαίνεται άσχετα με το αν καταλαβαίνει κανείς τους στίχους του τραγουδιού, και η μουσική των τραγουδιών της έχει ένα λυρισμό και μια ενορχηστρωτική κουλτούρα που την κάνει να ξεχωρίζει. Με τις εμφανίσεις της στα φεστιβάλ WOMAD το 1998, ξεκίνησε μια νέα περίοδος στη διεθνή πορεία της Ελευθερίας Αρβανιτάκη , η οποία πλέον δεν τραγουδά σε Ελληνικές κοινότητες ανά τον κόσμο, αλλά κερδίζει και ένα διεθνές κοινό που παρακολουθεί στενά τις μουσικές του κόσμου.

Η Ελευθερία , βέβαια , είναι μια οικεία και αγαπημένη ερμηνεύτρια στην Ελλάδα εδώ και πολύ καιρό. Την "ανακάλυψε", ενώ τραγουδούσε για φίλους σε μια ταβέρνα, το 1979 μια ομάδα μουσικών που προσπαθούσε να ξαναφέρει τα ρεμπέτικα τραγούδια στα μουσικά πράγματα κι έτσι έγινε μέλος της Οπισθοδρομικής Κομπανίας. Από τότε ακολούθησε μια πορεία που αγκάλιασε τα ρεμπέτικα τραγούδια κι έκανε συνεργασίες με τα πλέον σημαντικά ονόματα της Ελληνικής μουσικής. Σταθμός θεωρείται η συνεργασία της με τον Αμερικανο-Αρμένιο συνθέτη Ara Dinkjian, ο οποίος , μαζί με τον Μιχάλη Γκανά , έγραψε τα τραγούδια του πιο όμορφου και δημοφιλούς της άλμπουμ με τίτλο "Τα Κορμιά και Τα Μαχαίρια". Αυτός ο δίσκος καθρεφτίζει με τον καλύτερο τρόπο τη φιλοδοξία της Ελευθερίας Αρβανιτάκη να δημιουργήσει έναν αληθινά Μεσογειακό ήχο και να ενισχύσει την πολύ σημαντική θέση της Ελλάδας ανάμεσα στους δύο κόσμους.

"Η Ελλάδα είναι μια από τις λίγες χώρες στην Ευρώπη που έχει διατηρήσει τη δικιά της παραδοσιακή μουσική" , λέει. "Αυτό ίσως να γίνεται επειδή έχουμε βαθιές ρίζες στην ιστορία και την μουσική. Επειδή βρισκόμαστε ανάμεσα στη δύση και την ανατολή ξέρουμε πολύ καλά τη μουσική της Ευρώπης και της Αμερικής , αλλά ξέρουμε εξίσου καλά και τη μουσική της Ασίας. Είμαστε σε μια πλεονεκτική θέση που μας επιτρέπει να πάρουμε το καλύτερο και απ' τους δύο κόσμους , αλλά συνεχίζουμε να φτιάχνουμε τη μουσική μας με το δικό μας τρόπο".

Αυτή η συνάντηση των δύο κόσμων βρίσκεται επίσης πίσω απ' τα ρεμπέτικα , η αναβίωση των οποίων κατά τη δεκαετία του 80 έδωσε στην Ελευθερία και την καριέρα της μια μεγάλη ώθηση. "Μετά την πτώση των συνταγματαρχών , αυτή η μουσική ήρθε στο προσκήνιο μέσω των φοιτητών και ο κόσμος άρχισε να την προσέχει. Τα ρεμπέτικα είναι σημαντικό μέρος της ιστορίας μας. Περιγράφουν τη ζωή των μεταναστών από την Μικρά Ασία και τα όσα είχαν να αντιμετωπίσουν. Η στιγμή που ανακάλυψα τα ρεμπέτικα ήταν μια πολύ σημαντική στιγμή στη ζωή μου. Όπως πολλοί Έλληνες , μου άρεσε πολύ η μουσική του Dylan και των Rolling Stones , αλλά ξαφνικά ανακαλύψαμε τη μουσική μας".

Η Ελευθερία συνεχώς ανανεώνει τους δεσμούς της με τις μουσικές της ρίζες και η τελευταία της δισκογραφική δουλειά, το "Εκτός Προγράμματος" , είναι μια επιστροφή σε ρεμπέτικα τραγούδια : "Παίζω με την ορχήστρα μου κάποια παραδοσιακά τραγούδια και 'κλασσικά' ρεμπέτικα - όχι τις μεγάλες επιτυχίες του ρεμπέτικου , αλλά σπουδαία τραγούδια του Τσιτσάνη, του Βαμβακάρη και άλλων , που έχουν κάτι βαθύτερο πίσω τους. Παίζουμε τραγούδια από το '20 μέχρι το '60, καθώς και παραδοσιακά ηπειρώτικα τραγούδια. Μέσω αυτής της μουσικής μπορούμε να καταλάβουμε την ιστορία της χώρας μας".

Simon Broughton, Editor

back to top

Login or Register